گاه حیران گاه گریان می شوم

گاه حیران گاه گریان می شوم

رضا نریمانی

سال 1400

0:00
|
متن قطعه:

گاه حیران گاه گریان می شوم گاه گریان گاه حیران می شوم پیش تو لالم، کرم،کورم، گمم هرچه را تو خواستی آن می شوم من گناهم تو ثوابم میکنی کفرم و در صحن ایمان می شوم از همه بر تو پناه آورده ام از همه جز تو گریزان میشوم دور زائرهای تو میگردم و.. در حرم عبد نگهبان میشوم جای مهر خویش هنگام نماز خیره بر آیینه بندان میشوم آب و نان مال بقیه من فقط کاسه لیس ظرف سلطان میشوم من ز قم سوی تو می آیم رضا تلخم و پیش تو سوهان میشوم کعبه جایش بر سر اما بیشتر من هوایی خراسان میشوم ای خدا شکرت، فقیرم چون فقط راهی حج فقیران میشوم انقدر گفتم رضا جانم رضا تا که سرمست حسین جان می شوم.